Menu

De Britse wijnindustrie bruist! (Gastblog)

0 Comment


Denk je aan Britten, dan denk je aan lauw bier. Maar the UK heeft een wijntraditie die eeuwen teruggaat, zelfs tot aan de Romeinen. Gastblogger Wouter Moll maakt een road trip door the UK en ontdekt dat je voor een wijntrip niet perse de route du soleil hoeft te pakken.

Een koud en nat zeeklimaat boden de Engelsen geen ideale omstandigheden voor wijnbouw, dus haalden ze hun wijn liever van het Europese vasteland. Via de Rijn, de Loire en vooral vanuit Bordeaux was de wijn eeuwenlang niet aan te slepen. Van de gemiddeld 20 liter wijn die een Brit jaarlijks drinkt, komt slechts 1% van eigen bodem. dat zou zo maar eens kunnen veranderen…

Net als Duitsland en andere noordelijk gelegen landen profiteert het Verenigd Koninkrijk van klimaatverandering. In tien jaar tijd is de wijnproductie in de UK zelfs verdubbeld. Het aantal boeren dat kiest voor wijnbouw neemt toe en er worden steeds meer wijngaarden aangeplant.

Waar de Engelsen in de jaren zeventig nog halfzoete Liebfraumilch probeerden te imiteren (denk aan Lidl-wijn uit een pak, dat wil je echt niet drinken, laat staan namaken), lijkt het erop dat ze inmiddels hun draai hebben gevonden. Namelijk door zich toe te leggen op een wijnstijl die van oudsher gretig aftrek vond in the UK, bubbels!

Achteraf kan het geen toeval zijn dat de Britten zich nu specialiseren in mousserende wijn. Het waren immers de Britten die in de 17e eeuw als eerste de belletjes in wijn uit Champagne konden waarderen. De Fransen zagen dit toen nog als een fout in de wijn.

Naast de Britse voorliefde voor bubbels zijn de Engelsen gezegend met een geschikte bodem voor mousserende wijn. In Zuidoost-Engeland – Sussex en Kent – tref je namelijk veel kalk en krijt in de bodem, net zoals in Champagne. Denk aan de beroemde krijtrotsen bij Dover.

Het klimaat in the UK is dus niet optimaal voor wijnbouw, maar dat geldt ook voor Champagne. Des te beter leent dit klimaat zich voor het maken van stille basiswijnen (vin clair) met veel zuur en weinig alcohol, die zijn nodig om mousserende wijnen te maken. Niettemin komt een beetje klimaatverandering goed van pas, want nog altijd hebben boeren moeite om hun druiven rijp te krijgen.

Het druiventrio uit Champagne (Pinot Noir, Pinot Meunier en Chardonnay) staat veelvuldig aangeplant in Sussex en Kent. Ook kom je minder bekende variëteiten tegen, zoals Bacchus, Seyval Blanc, Reichensteiner en Müller-Thurgau. Zo’n 80% van de (mousserende) wijn is wit en de rest is voornamelijk rosé. Rode wijn maken is hier tricky, toch zijn er waaghalzen die het aandurven.

Britse wijnboeren maken hun mousserende wijn via dezelfde ‘traditionele’ methode als de Champanois, namelijk door de tweede vergisting in de fles te laten plaatsvinden. De wijn is dus deels ‘gemaakt’ in de fles waarin je ‘m koopt. Sterker nog: het waren de Britten die ooit extra sterke flessen gingen produceren om hun Champagnes in te bewaren. De Franse flessen in die tijd konden de druk van de bubbels namelijk niet aan.

Tijdens onze roadtrip bezoeken we Camel Valley in Cornwall; een familiebedrijf dat in 1989 de eerste wijnstokken in Cornwall plantte. In korte tijd is Camel Valley uitgegroeid tot de grootste producent van Cornwall en één van de bekendste van het Verenigd Koninkrijk. Men levert bubbels aan de Prince of Wales en dit staat dan ook met trots op de flessen vermeld. Queen Elizabeth houdt het overigens vooralsnog bij Bollinger… Naast waardering van het Britse koningshuis heeft Camel Valley kunnen rekenen op verschillende internationale wine awards.

De druiven waar Camel Valley mee werkt zijn Pinot Noir, Bacchus, Reichensteiner, Chardonnay, Seyval Blanc, Rondo en Dornfelder. De wijngaarden liggen uiteraard op het zuiden, om elk straaltje zon te kunnen vangen. De productie is zo’n 100.000 flessen wijn per jaar. De prijzen voor een fles bubbels liggen rond de 30 pond. Qua prijzen dus vergelijkbaar met Champagne.

Tijdens ons bezoek proeven we onder andere de basiswijn (gemaakt van Chardonnay, Pinot Noir en Seyval), een Blanc de Noirs van Pinot Noir, een rosé van Pinot Noir en een speciale cuvée van Seyval Blanc ter gelegenheid van Annie’s Anniversay, de grote dame achter dit bedrijf.

Het meest opvallend aan de wijn vinden we de dosages (toegevoegde suiker). Deze blijken veel hoger te liggen dan we tijdens het proeven hadden ingeschat. Zo blijken de Annie’s Anniversay en de witte Pinot Noir 12 gram suiker per liter te bevatten. Toch geven de wijnen geen overdreven zoete indruk. Waarschijnlijk omdat ze goed koud worden geschonken. Tevens doordat ze een enorm strakke zuurgraad hebben; hoger dan bijvoorbeeld de strakke wijn uit de Saar of Moezel.

Mijn favoriet is de rosé Pinot Noir. Een heel zacht zalmroze kleur, subtiele aroma’s van rood fruit (framboos, aardbei) en een beetje snoepjesfruit; ik heb dan ook een zwak voor schuimende rosé!

Gaan Britse bubbels een hit worden? Ik zou zeggen: koop vooral een fles en drink hem op. Want, the proof of the bubble is in the drinking! Cheers!

Wouter

Clever info
De Camel Valley Cornwall Brut is online hier te koop, of ga zelf op een roadtrip naar Camel Valley!

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *